بخش سوم / امام رضا ( ع ) در پيشگاه قرآن . . . امام على بن موسى الرضا ( عليه السلام ) به علت موقعيت خاص سياسى و اجتماعى ، بيشتر مورد سوال و جواب قرآنى قرار گرفته است چون گاهى به عنوان آزمايش ، جلسات و مناظرات بحث و گفتگو تشكيل مىشد و امام ( عليه السلام ) پاسخگوى شبهات قرآنى و معارف اسلامى مىگرديد حديثى را كه رئيس المحدثين شيخ صدوق ( قدس سره ) در مورد توحيد و يكتائى پروردگار از آن بزرگوار نقل كرده است فشرده‌اى از آموزه‌هاى قرآنى او را نشان مىدهد . و ما ترجمهء آن را مى آوريم : 1 . معرفت و شناخت خدا سرآغاز عبادت خدا ، معرفت و شناخت او است و ريشهء معرفت هم توحيد و يكتا دانستن پروردگار متعال مىباشد استمرار نظام توحيدى و اختلال پيدا نكردن در مقام توحيد پروردگار متعال ، با نفى صفات از او ميسر مىشود زيرا عقول شهادت مىدهند . كه هر صفت و موصوفى قهرا مخلوق و آفريده شده هستند و هر موصوفى خود گواهى مىدهد بالطبع كه : براى او خالقى مى باشد و آن خالق هم نمىشود خود صفت يا موصوف باشد و براى شهادت دادن هر صفت و موصوفى به تحقيق قرين شدن يكى از آنها پهلوى ديگرى و شهادت اقتران ، بر حدوث آنها ، لازم است حدوثى كه در مقابل ازليت بوده و با همديگر در يك جا جمع نمى شوند . پس نشناخته است خدا را كسى كه بسبب تشبيه كردن او به چيز ديگر ذات او را بشناسد . و به توحيد او نرسيده است كسى كه مى خواهد حقيقت و جوهر وجود او را به دست آورد و حقيقت و واقعيت او را نيافته است كسى كه بوسيله تمثيل و تشبيه به چيزهاى مناسب ، با او قدم بردارد . و او را تصديق نكرده است كسى كه او را پايان پذير بداند